पुणे तेथे काय उणे

पुणे तेथे काय उणे असं म्हटलं जातं. यात खोटं ते काहीच नाही. काही दिवसांपूर्वी ऑटोरिक्षा चालकांचा बंद पुणेकरांनी अनुभवला. हा बंद तब्बल चार दिवस चालला. या वेळी रस्त्यांवर उन्हातान्हात बस किंवा ऑटोची वाट बघणाऱ्या सर्वसामान्य पुणेकरांचे मोठे हाल झाले. त्यांच्या मदतीला कोणीच धावून आलं नाही. पुणेकरांचे कैवारी असल्याचं ढोंग करणारं जिल्हा प्रशासन सुद्धा. त्यामुळे या सर्वसामान्य पुणेकर बांधवांची मदत करण्याची भूमिका इतर पुणेकरांनाच घ्यावी लागली. शेवटी एकदाचा बंद मिटला आणि प्रवाशांनी सुटकेचा निःश्‍वास टाकला. ऑटो चालकांनीही आपल्या मागण्या मान्य करून घेतल्या. आता पहिल्या किलोमिटरसाठी प्रवाशांना एक रुपया जास्त द्यावा लागणार आहे. तर त्यानंतरच्या प्रत्येक किलोमिटरचा दर आठ रुपयांनी ठरविण्यात येणार आहे. या निर्णयाचा भूर्दड सर्वसामान्य पुणेकरांच्या खिशाला बसणार आहे. पुण्यात काहीच उणं होत नाही, तर एकदा वाढ म्हटली की ती ठरलेलीच असते, याची प्रतिची यातून आली.
स्मार्ट ऑटो, सिएनजी किंवा एलपीजी सुविधा, रिक्षा भाडे आदी विषयांवरून पुण्याच्या ऑटोरिक्षा संघटना आणि जिल्हा प्रशासनात गेल्या काही दिवसांपासून कमालीचा संघर्ष सुरू आहे. दोन्ही बाजू आपल्या भूमिकेवर ठाम असल्यानं चर्चेचा घोडा काही पुढे सरकरत नसल्याचं दिसून येतं. यातच भर म्हणून की काय जिल्हा प्रशासनानं ऑटोच्या भाड्यात एक रुपयांनी घट करण्याचा निर्णय घेतला. हा निर्णय ऑटो चालकांना कदापी मान्य होणार नाही, याची पुरेशी कल्पना प्रशासनाला होती. त्यामुळे पॅट्रोल, डिझेलच्या दरात घट झाल्यानं ऑटोचे दर कमी करण्याची सबब प्रशासनानं पुढं केली. तशी मागणीही काही दिवसांपासून करण्यात येत होती. तर पॅट्रोल, डिझेलच्या दराशी रिक्षा भाड्याला जोडू नये, अशी विनंती ऑटो चालकांनी केली होती. खरे पाहता, तेलाच्या किंमती वाढल्यावर भाड्यात वाढ करणाऱ्या ऑटो चालकांचे हे म्हणने पटण्यासारखे नाही. जिल्हा प्रशासनाच्या कुरघोडीला सडेतोड उत्तर देण्यासाठी ऑटो चालकांनी अखेर बंदाचे हत्यार उपसले. या वेळी ऑटो चालक पुणेकरांना वेठीस धरत असल्याचा कांगावा, प्रशासनानं केला. याचा परिणाम म्हणून ऑटो चालकांची प्रतीमा पुणेकरांच्या नजरेत डळमळीत झाली. तरिही चालकांनी बंद मागे घेतला नाही. आपल्या मागण्यांवर ते ठाम राहिले. चार दिवसांनी झालेल्या तडजोडीच्या बैठकीत त्यांनी बंद मागे घेतला पण रुपया वाढवूनच.